Οι ιθύνοντες το γνωρίζουν ήδη, καιρός να το εξηγήσω και σε σας τους όχι τόσο κοντινούς στην «Ιερουσαλήμ».
Μετά το δημοσίευμα της 21ης Απριλίου (φτου, σκόρδα) 2016 που αποκάλυπτε ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΗΣ MAZARS ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΑΔΟ και τα όσα ακολούθησαν, αποφάσισα να τεθώ σε μια κατάσταση υποχρεωτικής αυτολογοκρισίας, γιατί έτσι μου επιβάλλει ο προσωπικός κώδικας ανθρώπινης και επαγγελματικής συμπεριφοράς, όταν κατηγορούμαι ως συκοφάντης και εκβιαστής και μάλιστα δια του Τύπου. Το να μένω μακρυά από το ρεπορτάζ δεν είναι για μένα μια κατάσταση ευπρόσδεκτη και δεν το εγκατέλειψα. Απλά, κάνω το ρεπορτάζ και θα δημοσιευθεί εν ευθέτω χρόνο. Επειδή ο κατήγορός μου διάλεξε το παρασκήνιο, το διάστημα αυτό λήγει τη Δευτέρα 16.5.2016, οπότε και η λειτουργία της ΕτΟ θα επανέλθει στα γνωστά επίπεδα. Όποτε απομακρύνομαι από το ρεπορτάζ, για μικρό ή μεγαλύτερο διάστημα, βρίσκω καταφυγή στην Ιστορία και την ανάγνωσή της. Διαβάζοντας την πρόσφατη Ιστορία του τόπου μας, αποτίμησα εκ νέου γεγονότα γνωστά τοις πάσι και καταγεγραμμένα από άλλους κι όχι εμένα. Τα έζησα κι εγώ, αλλά –γράφοντας τότε μόνο σε πανελλαδικής κυκλοφορίας εφημερίδα- δεν τα αποτύπωσα δημοσιογραφικά. Οπότε ξαναείδα, τι άλλοι έγραψαν, τότε. Ας πάμε λοιπόν πίσω στο πρόσφατο παρελθόν:
Αύγουστος 2014
Ο κύβος και οι ψήφοι έχουν ριφθεί και οσονούπω -1η Σεπτεμβρίου 2014- ο νέος δήμαρχος αναλαμβάνει τα ηνία του Δήμου Δίου-Ολύμπου. Στο αποκορύφωμα της θερινής ραστώνης, δημοσιογράφοι και δημοσιογραφούντες δεχόμαστε ενημέρωση για μέγα σκάνδαλο στη ΔΕΑΔΟ, με κλοπή υλικού, παράνομο πλουτισμό, «μαύρο χρήμα», τραπεζικούς λογαριασμούς που ανοίγουν, κεφάλια που πέφτουν, καμπάνες που θα ηχήσουν και πολλά άλλα πολύ σημαντικά. Αντέδρασα ανακλαστικά και αναζήτησα τα στοιχεία που –λογικά- θα είχαν καταγράψει ήδη οι αρμόδιες Αρχές. Αν όλα τα παραπάνω ίσχυαν, φυσικά και θα υπήρχε υλικό για να καταλήξει σε δημοσίευμα πανελλαδικής κυκλοφορίας εφημερίδα. Ούτε υλικό υπήρξε, ούτε δημοσίευμα –φυσικά- με την υπογραφή μου. Αλλά και στον τοπικό Τύπο, η υπόθεση με τις καταγγελίες του εν αναμονή δημάρχου δεν «γέμισαν» πρωτοσέλιδα. Συγκλόνισαν το Λιτόχωρο και τα γύρω χωριά σε επίπεδο καφενείου, πλατείας και κουτσομπολιού. Και λόγω των υπερβολών και των ανακριβειών που περιείχαν. Υπερβολές και ανακρίβειες που ΔΕΝ πήραν ποτέ τη μορφή καταγγελίας στις Αρχές. Πολύ περισσότερο συγκλόνισαν, οι αυγουστιάτικες αυτές διαρροές, τη ΔΕΑΔΟ. Το προσωπικό της, στο σύνολό του, και ειδικότερα όσους … έπραξαν το φοβερό έγκλημα να μαζεύουν παλιοσίδερα όπου τα βρούνε, συν άχρηστα υλικά της επιχείρησης, να τα πουλάνε για σκραπ και να χρηματοδοτούν δυο ή περισσότερες happy hours της επιχείρησης (όπως ονομάζουμε αυτές τις συνάξεις στον σύγχρονο ελληνικό κόσμο). Μια τέτοια happy hour συνέβη και την πρόσφατη Αποκριά στη ΔΕΑΔΟ και δυστυχώς η σχέση μου με τη χοληστερίνη –η δημόσια- δεν μου επέτρεψε να συμμετάσχω, παρά την ειλικρινή και επίμονη πρόσκληση του δημάρχου. Τότε, δεν ήμουν συκοφάντης και εκβιαστής. Και δεν διατηρούσα σχέσεις –δημόσιες- με τη χοληστερίνη. Κατ’ ιδίαν… δεν μπορώ ποτέ να αρνηθώ πρόβειο απ’ το Μακρυχώρι που ‘ναι και εγγυημένο και οικογενειακό.
Οι μέρες του ενδιαφέροντος εκείνου Αυγούστου πέρασαν και φτάσαμε στο έκτακτο ΔΣ της ΔΕΑΔΟ για το θέμα της «κλοπής» και των λοιπών δαιμονίων. Και λίγο αργότερα, στη συνεδρίαση για την τοποθέτηση του νέου ΔΣ, διαδικασία που παρακολούθησα και για την οποία υπάρχουν μαρτυρίες και δεν έχω εγώ να προσθέσω κάτι. Ούτε σ’ όσα άλλοι έγραψαν για το θέμα έχω να προσθέσω κάτι. Και είναι πολύ χρήσιμο να τα θυμηθούμε.
26 Αυγούστου 2014, 8:35 μμ
ΑΝΘΡΑΚΕΣ ο θησαυρός στη ΔΕΑΔΟ (πρώην ΔΕΑΛ)
Μερικές φορές καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς…
Το δημοσίευμα είναι κείμενο του Γιάννη Παπαζαχαρία. Παπαζαχαρίας και Δημόπουλος γνωρίζονται χρόνια πολλά πριν τους γνωρίσω κι εγώ. Ως σήμερα, κανείς δεν αμφισβήτησε το κείμενο, ούτε κανείς δημοσίως κατηγόρησε τον συγγραφέα για κάτι. Ο οποίος τιτλοφόρησε το κείμενο «ΑΝΘΡΑΚΕΣ ο θησαυρός στη ΔΕΑΔΟ (πρώην ΔΕΑΛ)». Η πραγματικότητα επιβεβαίωσε το δημοσίευμα. Δεν κλάπηκε τίποτα από τη ΔΕΑΔΟ και για την … άτυπη και χωρίς παραστατικά και απόφαση ανακύκλωση, επιβλήθηκαν κάποια πρόστιμα που τελικά ούτε καν πληρώθηκαν (πιθανώς). Και μετάθεση στον διευθυντή. Που αργότερα μετατράπηκε σε απόπειρα εκπαραθύρωσης, η οποία απέτυχε και μ’ αυτό το συμπέρασμα συμφωνεί και η πρωτόδικη απόφαση αρμόδιου δικαστηρίου που δικαίωσε το Φελώνη. Τον δικαίωσε, αλλά ακόμη υφίσταται διώξεις και συμπεριφορές που είναι απαράδεκτες και ποινικά κολάσιμες, όπως προειδοποιεί η ίδια η απόφαση. Η διαδικασία εκείνη, στο δικαστήριο που έκρινε κατά πόσο είναι απολυμένος, έχει σύμβαση, κτλ κατέληξε και σε μήνυση του Φελώνη εναντίον του ειδικού συμβούλου-αντιδημάρχου που εκπροσώπησε το Δήμο στο δικαστήριο, για τα όσα υποστήριξε σε βάρος του Φελώνη, τα οποία όμως παρέμεναν ως εκείνη τη στιγμή ισχυρισμοί χωρίς καμία τεκμηρίωση, χωρίς καν να συνοδεύονται όλα τα φοβερά που επιρρίπτονταν στο Φελώνη από κάποια προσφυγή στις αρμόδιες αρχές για έρευνα, καταλογισμό και τιμωρία. Επικαλέστηκε όμως στην κατάθεσή του ο αιρετός τον εσωτερικό έλεγχο που πραγματοποιούσε η νέα διοίκηση και τα αποτελέσματά της παρέμειναν άγνωστα και στις αρμόδιες Αρχές. Και παραμένουν ως και σήμερα. Εσωτερικός έλεγχος που -κατά πάσα πιθανότητα- ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2015. Και παραμένει κρυφός και απόρρητος. Και που η ΕτΟ αποκάλυψε ότι ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑZARS.
Με τη θρυλική ακρίβειά της η πιερική lefteria «είδε», γενικώς και αορίστως … «καμπάνες» την 1η και τη 2η Οκτωβρίου 2014, δημοσιεύοντας υλικό του ανώνυμου συντοπίτη μας … ΔΚ. Σε «οδηγούς και υπαλλήλους», ενώ τον διευθυντή δεν «τον σήκωνε το κλίμα» και μετατέθηκε σε άλλη επιχείρηση.
Έπεσαν “καμπάνες” στο Δ.Σ της ΔΕΑΔΟ στο Λιτόχωρο
Επειδή το κλίμα δεν τον “σήκωνε”, ο διευθυντής μετατάχθηκε στη ΔΕΥΑΝΟ ενώ επιβλήθηκαν πρόστιμα 300 και 400 ευρώ σε οδηγούς και υπαλλήλους. Αναμένονται εξελίξεις.
ΔΚ
κάτοικος Λιτοχώρου
Πολλά ακόμη εντόπισα στα κιτάπια της πρόσφατης τοπικής μας Ιστορίας που αφορούν τη ΔΕΑΔΟ και τον πολύπαθο βίο της. Όπως τα παράπονα του σημερινού δημάρχου όταν έμενε εκτός διοίκησης της ΔΕΑΔΟ, τον καιρό που ήταν στην αντιπολίτευση. Όταν χαρακτήριζε εξόφληση προεκλογικών γραμματίων την τοποθέτηση μελών στο ΔΣ του χρυσωρυχείου . Δικός του χαρακτηρισμός κι αυτός. Το οποίο θα μπορούσε να είναι τέτοιο (χρυσωρυχείο) «με σωστή και έξυπνη διαχείριση», η οποία δεν υπήρξε επί των δημαρχιακών ημερών του, αφού ήδη η επιχείρηση «έκλεισε» μια χρονιά με παθητικό και στις τρεις συνεχόμενες … «καίγεται» και κλείνει. Όλα όσα κατήγγειλε τότε ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης, πράττει ως δήμαρχος τώρα. Τουλάχιστον τα ίδια, αν όχι χειρότερα.
Ο δήμαρχος κ. Παπαθανασίου, πρότεινε στην αντιπολίτευση μία θέση αιρετού συμβούλου και καμία δημότη.
Αποτέλεσμα:
Η μη εκπροσώπηση της μείζονος αντιπολίτευσης, με έστω ένα μέλος στο Δ.Σ., στο διοικητικό συμβούλιο της νέας εταιρείας, που κατά βασικό σκοπό της έχει την εκμετάλλευση των αμμορυχείων του Δήμου, και η οποία αποτελεί το σημείο διχασμού, για το σύνολο των διοικήσεων του δήμου Λιτοχώρου, κατά την τελευταία 20ετία.
Αφήνουμε τα συμπεράσματα στους συνδημότες μας.
——————————————————————————————————–
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ “ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΓΗΣ” ΔΗΜΟΥ ΔΙΟΥ – ΟΛΥΜΠΟΥ
Λιτόχωρο, 21 Ιουλίου 2011
Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 4 Ιουλίου 2011 παρουσιάστηκε ο προϋπολογισμός της ΔΕΑΔΟ (δημοτικό αμμωρυχείο).
Το γραφείο Τύπου και Ενημέρωσης
Η Ιστορία διδάσκει πάντα για τα τρέχοντα και τα μελλούμενα και τα περασμένα είναι αδιαμφισβήτητο μέτρο σύγκρισης. Αν το …μέγα σκάνδαλο του σκραπ ήταν λόγος ικανός να προκαλέσει έκτακτη συνεδρίαση του ΔΣ της ΔΕΑΔΟ (στα τέλη Αυγούστου, μάλιστα), η αποκάλυψη ότι το ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΑΔΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΗΣ MAZARS δεν αποτελεί ικανό λόγο για έκτακτο ΔΣ, μεσούσης μιας ιδιαίτερα δροσερής Άνοιξης;;;; Είναι αποδεκτό, θεμιτό και φυσιολογικό, δημοσιογράφος να αποκαλύπτει κρισιμότατο στοιχείο για σοβαρότατο θέμα του Δήμου, ο δήμαρχος να έχει όλο το χρόνο να τοποθετηθεί και πριν το δημοσίευμα ακόμα, η αντιπολίτευση που ο ίδιος επέλεξε για το ΔΣ της ΔΕΑΔΟ να ζητάει έκτακτη συνεδρίαση, κι ο δήμαρχος να κρύβεται κι απ’ το παρασκήνιο να εκτοξεύει προσβολές και κατηγορίες;
Όχι, κε δήμαρχε.
Δεν είναι αποδεκτό κάτι τέτοιο.
Ειδικά γιατί σεις φτάσατε πρώτος να απειλείτε με αγωγή ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΟ που κατήγγειλε –στο Δημοτικό Συμβούλιο, όχι τηλεφωνώντας σε δημοσιογράφους- παρανομίες σε διεθνή διαγωνισμό. Και δεν δεχτήκατε ούτε να του ζητήσετε συγνώμη όταν δικαιώθηκε από το αρμοδιότερο όργανο του κράτους στις καταγγελίες του.
Είκοσι τέσσερις (24) μέρες δημόσιας σιωπής ολοκληρώθηκαν την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές.
Και οι 25 μέρες σιωπής δικής σας και αυτολογοκρισίας δικής μου είναι αρκετές.
Παρατράβηξε η εθελούσια αυτολογοκρισία.-